บางทีมันอาจจะเป็นจังหวะ ของชืวิตบ้าง ที่จะมีรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก

ปลอบประโลม กายและจิตใจที่ห่อเหี่ยว

เหมือนเปรียบประหนึ่ง หยดน้ำที่เผอิญหยดบนผืนทรายกว้างใหญ่

ความเย็นยะเยือก เพียงเล็กน้อย ก่อกำเนิดพลังแห่งตวามหวัง

เหมือนปลุกให้ใครซักคนได้มีโอกาสได้เงยหน้าขึ้นมา

มองไปยังสุดขอบฟ้าข้างหน้า



และหากโชคพอจะช่วย อาจจะมีการแสดงที่ยิ่งใหญ่ของเวทีหมาโลกา

เส้นแถบสีสดใส เจ็ดสี ทอแสงเป็นประกาย

เหมือนอยากจะมีส่วนร่วม ในการฉุดใครคนนั้นขึ้นไป


เมื่อเราเป็นเด็ก ใครบ้างไม่อยากเดินตรงไปให้ถึงแถบสีทั้งเจ็ดนั้น

เพื่อที่วันเวลา จะให้คำตอบแก่เราว่า เราล้วนไม่สามารถไปสัมผัสกับแถบสีเหล่านั้นได้

แต่เหมือนเป็นกรรมของทุกคน เรามักจะมีคำถามว่า "ที่จุดจุดนั้น ที่รุ้งทอดลง มันจะเป็นเช่นไร"



รุ้ง....จุดหมายที่ไม่มีวันไปถึงแต่ไม่อาจหยุดความพยายามของคนได้







ศิลปิน : พาราด็อกซ์ (Paradox)
อัลบั้ม : On The Rainbow
เพลง : รุ้ง


* มองรุ้งทอแสงทอง ตัดเส้นขอบฟ้า เส้นทางฝันไม่ไกล
มองรุ้งทอแสงทอง ตัดเส้นขอบฟ้า เส้นทางฝันไม่ไกล

หากความรักช่างดูมืดหม่น หากชีวิตมันเปลี่ยนเป็นสีเทา
อย่ายอมแพ้ก้าวเดินเริ่มไหม่ อยู่กับฝันที่อาจเป็นแสงทอง แสงทองส่องทาง

(ซ้ำ *)

เส้นทางที่ฉันต้องเดินเลยผ่าน อ้อนวอนให้ฟ้าบันดาลส่องแสงทอง สวยงามสว่าง
และสักวันโลกคงเปลี่ยนสี เป็นเฉดสีที่ใสสว่าง
อาจเกิดทอประกายสาดแสงแห่งรัก สายรุ้งเป็นเส้นทางให้เราก้าวเดิน

(ซ้ำ *)

ทะยานสู่ฟ้า รุ้งบนฟ้าใหญ่ ฟ้าไกลแสงทองส่อง ฉันคงรู้สึกคล้ายดั่งนกแสงแห่งรัก